இனிய கவிதை உலா

இனிய கவிதை உலா இனிதே வரவேற்கிறது கவிதைகள், சிறுகதைகள், பயனுள்ள தகவல்

ஞாயிறு, 28 பிப்ரவரி, 2016

மறு நாளில் பூக்கவே

மறுநாளில் பூக்கவே!

பூந்தேனை தேனீக்கள்
சேகரிக்க…..
எடுக்கிறோம்
துவண்டா போகிறது?
தேனீக்கள்!



வெந்தழலில் வாட்டினாள் !

வெந்தழலில் வாட்டினாள்!

இளமைத் தோட்டத்தின் வாசமல ரானாள்!
எழில்பூங்கொத்தின் இன்சுவை தேனானாள்!
வளமைத் தந்திடும் பொன் சுரங்கமானாள்
வற்றாத ஜீவநதிகளாய் என்னுள் ஓடினாள்!

கனவில் நனவில் தூக்கம் தொலைத்தாள்!
கன்னியவள் என்றன் கன்னி தமிழானாள்
உணவிடும் வட்டிலில் எழில்முகம் காட்டினாள்!
உதட்டோர புன்னகையில் உயிரினைப் பறித்தாள்!

கயல்விழி அதனில் கண்ஜாடைக் காட்டினாள்!
காதலென்று சொல்லி களிப்புமிக ஊட்டினாள்!
வியந்து நிற்கையில் வளையோசை எழுப்பினாள்
விலகி எனையேன் வெந்தழலில் வாட்டினாள்!


--- கே. அசோகன்.


வெள்ளி, 26 பிப்ரவரி, 2016

பூந்தமிழை அளிப்பாய்!

பூந்தமிழை அளிப்பாய்!
சுந்தரவேலவா இன்னுமேன் தயக்கம்
----சுந்தர வடிவினிலே மயக்கம்!
வந்தனங்கூறி வணங்கிட அருள்வாய் புள்ளி
---வண்ணகலாப மேறி தமிழைத் தருவாய்!
                     சுந்தர வேலவா
குன்றேறி வந்திடுவேன் நாளும்நின்
--- குன்றாபுகழ் பாட கவிகள் தா-தா!
தென்றல்தனில் தமிழிசை உலவிடும்சுவை
--- தேமதுரதமிழ் என்நாவினில் நிலவிடும்
                     சுந்தர வேலவா
மங்காத நின்னழகை நான் பாடஎன்றும்
---மங்கா அழகுவள்ள்ளி தனைகூடி
பொங்கிடும் இன்பத்திலே களிப்பாய்! – எனக்கு
--- பூந்தமிழை மனத்தினிலே அளிப்பாய்!

                      சுந்தர வேலவா
--- கே. அசோகன்.






நீயும் பெண்தானே !

நீயும் பெண்தானே!

குளிர்நிலவே நீயேன்
குளிர்கின்றாய்என்
தளிர்மேனியை தினம்
தகிக்காதடி!

பளிரென மின்னும்
பளிங்கு வதனமதை
நலிவுறு செய்தே….
குளிராதடி!

மேகமதில் நீதழுவும்
நேரமதில்என்
தேகம்தனில் இளஞ்
சூடேறுதடி

நீயென் தாகம்தனை
மூட்டி விட்டே….
தனியே செல்லாதடி!

மோகனராகம் மீட்டிட
மோகித்தவனை
கூட்டி வாடி!
நிலவே….!
நீயும் பெண்தானே!


--- கே. அசோகன்.


தளரா தமிழோவியமே !

தளரா தமிழோவியமே!

அவளது சிரிப்பினில்
அவளணிந்த கொலுசுள்
ஒலிக்க மறந்தனவே!

அவளது விழியசைவில்
அல்லிகுளத்து மீன்கள்
தன்னினமென தாவினவே!

அவளது கனியிதழ்கள்
அருஞ்சுவைக் கனிகளென
பறவைகளும் கொத்தினவே!

அவளது இடையில்
அருவிநீர் குடமோ
அழுந்த அஞ்சினவே!

அவளது மொழியில்
அந்தரலோக கானமும்
அஞ்சித்தான் ஒதுங்கினவே!

அவளின் பாதங்களில்
அழகிய மலர்கள்
மலர் பாதையானதே!

அவளது அழகிலே
அவளது ஒயிலிலே
ஆழ்ந்துதான் போனேனே!

ஏன்தான் இவ்வளவு
வர்ணணை
இனிய காதலியா ?
என்றா கேட்டீர்கள்!
அவள்தான் என்றன்
தளரா தமிழோவியமே!

---- கே. அசோகன்


ஞாயிறு, 21 பிப்ரவரி, 2016

காலத்தை ஆள்பவளே !

காலத்தை ஆள்பவளே!










அத்திப்பழத்து புழுவென அடங்கியே அவனியில்
தத்தளிக்கிறேன் தாயே! தரணிபுகழ் உமையவளே!
எத்-திக்கும் இருப்பவளே! ஈசனது உயிர்த்துடிப்பே!
எத்துனை இடர்வரினும் எந்நாளும் 

நின்மலரடி தொழுவேன்உறைபவளே உள்ளத்துள் 
ஒளிந்துள்ள மறைபொருளேமறைபொருளின் 
கருத்துருவே! மாயனவன் இளையவளே!
குறைகளைப் பொறுத்தருளும் குவலயத்து தாயன்பே!
நிறைஞானம் நிறைந்தவளே! நெஞ்சமெலாம் இனிப்பவளே!
தஞ்சமென்று தாள்பணிய தாயாகி அணைப்பவளே!
கொஞ்சிவரும் பேரழகு(கே) கிளிப்பிள்ளை சுமப்பவளே!
மஞ்சளுக்கு மனமுவந்து மயங்கிநிற்கும் மலரெழிலே!
விஞ்சவில்லை எவர்புகழும் வேலவனை ஈன்றவளே!
கண்களிளோ கருணைமழை கனகதார குலக்கொழுந்தே!
அன்பென்னும் அமுதத்தை அள்ளியள்ளி தருபவளே!
கன்னலைக் கைக்கொண்டே காலத்தை ஆள்பவளே!
இன்னல்கள் யாவையும் இல்லாமற் செய்பவளே!
பொன்பொருளும் பொல்லாப் புகழும் வேண்டேன்!
கண்மலரில் உனைவைத்து கவிபாடி நான் கிடந்துஉன்னடி நினைந்துருகும் உண்மை மனம் வேண்டினேன்!
அன்னையே! அகிலமே! அள்ளித்தா! அருளையே!
n  கே. அசோகன்நன்றி --- தமிழ்நானூறு            மார்ச் 2002





நடேசனவன் தவச்சூடே !

நடேசனவன் தவச்சூடே!

சொல்லுக்குள் அடங்காத சுந்தரியே சௌந்தரியே
சுடர்விளக்கே! செங்கமல மீதமர்ந்த சொர்ணமே
நெல்லுக்கும் புல்லுக்கும் அருளாகி நிற்பவளே!
நெடுந்தவத்தில் நிற்கும் நடேசனவன் தவச்சூடே!

அங்காள ஈஸ்வரியே ஆதிபரா சக்தியே
பொங்கல் வைத்து படையல் போட்டால்
எங்கிருந்த போதிலும் இல்லம்தேடி வருபவளே!
திங்கள்சூடும் தேவனவன் தேவியே நீயம்மா!

தவமேற்கும் சித்தர்தம் சித்தத்தில் உள்ளவளே!
தென்கிழக்கு கடலோரம் கன்னியாய் நிற்பவளே!
புவனத்தை ஆள்கின்ற புவனேஸ்வரி நீதானே!
அவனிதுயர் தீர்ப்பவளே! அருள் மீனாட்சியே!

புறஅழுக்கை கழுவவே குளிக்கிறேன் நாளும்
புகுந்துநிற்கும் மனஅழுக்கை போக்கிடவே நாளும்
அரைநொடி ஆகினும் அடியேன் மனக்குகையில்
அமர்ந்தே அருளாட்சி செய்திடுவாய் அம்பிகையே!

n  கே. அசோகன்
நன்றிஅம்மன் தரிசனம்

                        ’’லை 2002


உன்னடியில் மலர்தூவி !-

உன்னடியில் மலர் தூவி

ஆத்தாளே அபிராமி அங்கயற்கண் மீனாட்சி
பூத்தாளே பொற்கலசம் தாங்கும் இடையாளே!
கூத்தாடும் தில்லைநாதன் கூடிடும் எழிலாளே!
காத்தாடி போலவே என்மனம் அலையுதம்மா!

சின்னநடைப் போட்டு செம்பட்டு தானுடுத்தி
கன்னங்குழி விழவே! கனிவாய் நீ சிரித்து
என்னருகே நீயமர்ந்து சேயாக நீயிருக்க
உன்னடியில் மலர்தூவி தாயாக நானிருந்தேன்!

கருங்கூந்தல் தான்பின்னி நறுமலர்கள் சூட்டிட்டு
சிறுவிரல்கள் தன்னிலே செங்குழம்பும் இட்டிடவே
நறுமண சந்தனமும் அகிலுமே பூசிட்டு
கருத்தாக கவிபாடி கண்மூடி நான் கிடப்பேன்!

உறவாடி கெடுக்கின்ற உலகத்திலே! உன்றன்
உறவாலே உனை பாடி வாழந்தாலே போதும்!
நிறைவாக என்நெஞ்சம் குளிர்ந்திருக்கும் ! கருணை
அருள்பார்வை என்றுமே நிலைத்திருக்குமே!


-கே. அசோகன்.




வியாழன், 18 பிப்ரவரி, 2016

வசமாவது எப்போது ? காதல் கவிதை

வசமாவது எப்போது

முகில் சுமந்த
நீர்த் துளிகள்
மழையானது!

மார்கழியிலோ
அவை
பனித் துளிகளானது!

பனித் துளிகள்
சுமந்த
மலர்களோ
வாசமானது!

வாசமான
மலர்களோ
மங்கையர்
வசமானது!

மலர்கள்
வசமான
மங்கையோ
என் இனிய
காதலியாய்
வசமாவது
எப்போது ?


---- கே. அசோகன்


சித்திர பேரழகுகள்- கண்ணணைப் பற்றிய கவிதை

சித்திர பேரழகுகள்!
மாயக் கண்ணனின்
மந்தகாச புன்னகையில்
என்னதான உளதோ?
மயங்குகின்றனரே
மங்கையர்கள்!

இராதையும்….மீராவும்
போதாதா?
இன்னும் எத்துணை
கோபியர்கள்
கொஞ்சுவதற்கு!

உன் மனமென்னும்
தொட்டிலிலில்
மங்கையர்களை
மழலைகளாக்கி
கொஞ்சி கொண்டிருக்கிறாய்

நீ சிரித்தால்
சிக்குண்டு போகும்
சித்திர பேரழகுகள்

சித்திர பேரழகுகள்
சிக்குவதற்கு
சொக்கு பொடி என்ன
தூவினாய்
சொல்லு கண்ணா !
சொல்லு!

---- கே. அசோகன்.




அவளின் எழில்கோலம்

அவளின் எழில்கோலம்!
தென்றலோடு
தழுவிவரும்
வாசத்தை
மிஞ்சியது
அவளின்
கருங்கூந்தல் வாசம்

பூமியில்
மழை வரையும்
கோலத்தையும்
மிஞ்சியது
அவளின்
எழில் கோலம்!


தீட்டிடும்
ஓவியங்களில்
தனித்துவமாகவே
தெரிந்தாள்!

தனித்துவமாக
தெரிந்தவள்
தனியாகவே
விட்டு சென்றாள்!
தகிக்கிறேன்!
தவிக்கிறேன்!

---- கே. அசோகன்.









பிரபஞ்சத்தின் பிரதியல்லவோ !

பிரபஞ்சத்தின் பிரதியல்லவோ!
கண்ணன் என்றாலே
கற்கண்டாய் இனிக்கும்
பெண்களுக்கு!
என்ன செய்தான்
அந்த மாயக் கண்ணன்!

கையிலே கோல்
ஆநிரை மேய்ப்பதற்கு
கூடவே ஒரு குழல்
அந்த குழலை
வாசிப்பதே இல்லை!

வாசிக்காத குழுலின்
கானத்தை காதில்
கேட்டதாகவே மயங்கி
விழுகின்றனர்
வனிதையர்கள்!
என்ன செய்தான்
அந்த மாயக் கண்ணன்

வெண்ணையை
திருடினான் மழலையில்
பெண்களைத் திருடுகிறான்
இப்போதும்…..
என்ன செய்தான்
அந்த மாயக் கண்ணன்!

பெண்கள் போதாதென்று
போகிகளையும்…..
யோகிகளையும்.
அல்லவா
பிடித்தே போகிறான்
என்ன செய்தான்
அந்த மாயக் கண்ணன்
காதல் அவனுக்கு
ஒரு விளையாட்டோ ?
பிரபஞ்சத்தின்
பிரதியல்லவா அவன்
அப்படித்தான் இருப்பானோ!

---- கே. அசோகன்.





ஞாயிறு, 14 பிப்ரவரி, 2016

பேரருளை தாரும் அம்மா !

பேரருளை தாரும் அம்மா

மெல்லிய மலர்தாளினைத் தொட்டுஇந்த
மேனிதன்னை மண்தன்னில் இட்டு
           வணங்கினேன் அன்னையே!-
           வந்தமர்வாய் என்னிலே!
உள்ளத்தில் எண்ணங்கள் பலகோடிஉலகில்
உள்ளதெல்லாம் நாளுமே தேடி
           வாழ்ந்தாலும் இல்லை நிம்மதிஉனை
           வாழ்த்துதலே எனக்கு வெகுமதி!
ஞானத்தைப் புகட்டிடும் தாயே! – என்றன்
மோனத்தில் நிலைத்திடு வாயே!
           என்றென்றும் அருளாலேஇனிய
           எழிலரசி கருணையாலே!
மணிமகுட வைரமென இராமல்உன்
மலர்பாத விரல்களிலே சிறுவிரலாய்
           இருப்பதே நல்லபேறு!
           ஈஸ்வரியே நல்வாக்கு கூறு!
மெய்யுருக்கி மனமடங்க வழிகாட்டிஎன்
கைவிரல் பிடித்து உன்னிலே பூட்டி
           பிறவிப்பிணி தீரும் அம்மா!
           பேரருளை தாரும் அம்மா!

n  கே. அசோகன்
நன்றிதமிழ் நானூறு
       மே 2002





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...